Verbinding binnen BDSM: de basis waarop je verder bouwt
Binnen BDSM hebben we het veel over vertrouwen, grenzen, veiligheid, technieken en verantwoordelijkheid. Allemaal belangrijke onderwerpen. Maar er is iets wat daar voor mij eigenlijk dwars doorheen loopt: verbinding.
Je kunt technisch uitstekend met een zweep omgaan. Je kunt precies weten waar je wel en niet kunt slaan, hoe je iemand vastbindt of hoe je een bepaalde beleving opbouwt. Maar techniek alleen maakt nog geen goede beleving. Uiteindelijk werk je met een mens. Met iemand die voelt, reageert, spanning ervaart, misschien zenuwachtig is, zich steeds verder durft over te geven of juist op een bepaald moment even terugkomt uit die overgave. Om dat te kunnen zien en voelen, moet er contact zijn.
Verbinding begint al voor de beleving
Voor mij ontstaat verbinding niet op het moment dat een BDSM-beleving begint. Die begint veel eerder. Door met elkaar te praten, elkaar te leren kennen en nieuwsgierig te zijn naar wat iemand beweegt. Waarom verlangt iemand naar onderdanigheid? Waar komt een bepaalde behoefte vandaan? Wat maakt iemand onzeker? Waar wordt iemand rustig van en waardoor ontstaat juist spanning?
Wanneer je iemand vaker ziet, ontstaat bovendien iets wat je tijdens een eenmalige ontmoeting nauwelijks kunt bereiken. Je leert reacties herkennen. Je ontdekt kleine signalen die voor een buitenstaander misschien niets betekenen, maar waarvan jij inmiddels weet wat ze zeggen. Vertrouwen krijgt daarmee steeds meer inhoud. Het is niet alleen: ik vertrouw erop dat jij mijn grenzen respecteert. Het wordt ook: ik vertrouw erop dat jij mij ziet. En juist dat laatste kan binnen BDSM ontzettend belangrijk zijn.
Contact houden tijdens een beleving
Ook tijdens een beleving kun je op allerlei manieren verbinding zoeken. Dat hoeft helemaal niet voortdurend met woorden.
Stel dat iemand vaststaat en je achter diegene gaat staan om te zwepen. Je kunt daar blijven staan en je volledig richten op de techniek. Maar je kunt ook tussendoor naar voren lopen. Even oogcontact zoeken. Een hand over een schouder laten gaan. Zacht over de huid strijken. Iemand even aankijken voordat je verdergaat. Die paar seconden kunnen enorm veel doen.
Juist de afwisseling kan een beleving intens maken. De ene keer afstand, de andere keer heel dichtbij. Een stevige prikkel gevolgd door een zachte aanraking. Spanning opbouwen en vervolgens even dat fysieke contact zoeken. Niet noodzakelijk om iemand gerust te stellen, maar om te laten voelen dat je er bent en dat je nog steeds samen in dezelfde beleving zit.
Daarvoor bestaat geen vast stappenplan. Het vraagt dat je als Dominant blijft kijken en voelen. Wat gebeurt er met degene tegenover je? Hoe verandert de ademhaling? Wat vertelt de lichaamshouding? Wordt iemand stiller? Zoekt iemand juist jouw blik? Hoe reageert het lichaam wanneer je dichtbij komt?
Je bent niet alleen bezig met wat jij dóét. Je bent tegelijkertijd bezig met wat er tussen jullie gebeurt.
Niet alleen leiden, maar ook ontvangen
Domineren betekent voor mij daarom ook niet dat alle communicatie één kant op gaat. Natuurlijk neem je binnen een beleving de leiding, maar ondertussen ontvang je voortdurend informatie. Een reactie op een aanraking. Een verandering in houding, een blik, kreun of zucht. Het dichter tegen je aan bewegen wanneer je iemand aanraakt, of juist een fractie afstand nemen. Soms zijn die kleine reacties veelzeggender dan een heel gesprek.
Hoe beter je iemand kent, hoe gemakkelijker het wordt om die signalen op waarde te schatten. Daarom kan een BDSM-contact zich ook ontwikkelen. Je hoeft niet iedere keer opnieuw op hetzelfde punt te beginnen. Je neemt mee wat je eerder samen hebt ervaren. Je leert elkaar steeds beter lezen en daardoor kan er ruimte ontstaan om verder te gaan, nieuwe dingen te ontdekken of juist veel subtieler te werken.
Dat is voor mij ook een belangrijk verschil tussen simpelweg iets doen met iemand en daadwerkelijk iets beleven met iemand.
Verbinding stopt niet wanneer de beleving eindigt
Net zoals verbinding niet pas begint bij de eerste handeling, houdt ze ook niet op zodra de beleving voorbij is. Contact achteraf geeft ruimte om terug te kijken. Wat gebeurde er? Wat voelde goed? Waar zat een bijzonder moment? Was er iets onverwachts? Maar ook: hoe gaat het een paar uur later of de volgende dag?
Dat hoeft niet iedere keer een uitgebreide evaluatie te worden. Even informeren hoe het gaat of terugkomen op iets wat je tijdens de beleving hebt opgemerkt. Daarmee laat je zien dat de ander niet alleen interessant was zolang de BDSM-beleving duurde.
Verbinding tussen Dominanten
Binnen Pro Domme Society trekken we het begrip verbinding bewust nog veel breder. Want ook als Dominant heb je anderen nodig.
Dominantie kan soms een behoorlijk solitaire positie zijn. Tijdens een beleving ben jij degene die beslissingen neemt, verantwoordelijkheid draagt en alert moet blijven. Mensen komen met vragen naar jou toe en verwachten dat jij kennis hebt en weet hoe je moet handelen. Maar waar kun jij terecht met jouw vragen?
Wie begrijpt het wanneer een beleving anders liep dan je had verwacht? Met wie bespreek je je twijfels? Wie durft je eerlijk te vertellen dat iets misschien anders of beter kan? En met wie kun je juist dat fantastische moment delen waarop je merkt dat iemand door jouw begeleiding een enorme stap heeft gezet? Dat is precies waarom verbinding een van de belangrijkste pijlers van Pro Domme Society is.
Elkaar laten groeien
Voor mij betekent verbinding binnen PDS niet simpelweg dat we elkaar kennen of af en toe bij elkaar komen. Het betekent dat we bereid zijn om kennis en ervaringen met elkaar te delen en elkaar iets te gunnen.
De ene Dominant heeft jarenlange ervaring met een bepaalde techniek, terwijl een ander juist veel kennis heeft van psychologie, communicatie of het begeleiden van beginnende subs. Door die kennis niet voor onszelf te houden, worden we daar uiteindelijk allemaal beter van.
Daar hoort ook bij dat je vragen mag stellen. Dat je nieuwsgierig mag zijn naar hoe een ander iets aanpakt zonder dat dit afbreuk doet aan je eigen positie als Dominant. Niemand is immers ooit uitgeleerd.
Maar verbinding gaat verder dan kennisoverdracht. Het betekent ook dat je er voor elkaar kunt zijn wanneer dat nodig is. Luisteren wanneer iemand ergens mee zit. Meedenken zonder onmiddellijk te oordelen. Steunen wanneer iemand een moeilijke ervaring heeft gehad en net zo goed samen blij zijn wanneer er iets moois gebeurt.
We hoeven daarvoor niet allemaal hetzelfde te domineren. Sterker nog, juist de verschillen maken het interessant. We hebben ieder onze eigen stijl, voorkeuren, ervaring en visie. Het gaat erom dat we bereid zijn elkaar serieus te nemen en elkaar te laten groeien.
Uiteindelijk draait het om mensen
Precies dit is waar het voor mij om gaat: de mensen. Een sub die gezien wil worden door degene aan wie hij of zij zich overgeeft. Een Dominant die zelf ook behoefte kan hebben aan begrip en steun. En een groep Dominanten kan juist veel sterker worden door kennis, ervaring en betrokkenheid met elkaar te delen.
Verbinding ontstaat niet vanzelf. Soms moet je zelf contact zoeken, belangstelling tonen of gewoon de moeite nemen om iemand beter te leren kennen. Maar wanneer die verbinding er eenmaal is, dan wordt BDSM meer dan een verzameling handelingen en technieken en ontstaat er een beleving die je daadwerkelijk met elkaar maakt.
En binnen PDS ontstaat er iets wat minstens zo waardevol is: een netwerk waarin we niet alleen naast elkaar staan, maar er ook werkelijk voor elkaar zijn.
Mrs Moriah
